 
Mission 2008Van 2 tot 9 november j.l. heeft een groep van 26 personen onder leiding van Jaap en Tineke Meijers en Albert en Sylvia Milhado een hele interessante rondreis door Israël gemaakt. In deze week zijn er vele projecten van Keren Hayesod bezocht, daarnaast heeft de groep elke dag lezingen gekregen over de meest uiteenlopende onderwerpen zoals: geneeskunde, politiek, militaire situaties, onderwijs enz.
Na een late aankomst in Tel Aviv op zondagavond werden wij verrast door een Russische soldaat die prachtig viool speelde . Hij bleek pas 5 jaar in zijn beloofde land te wonen, maar was erg gelukkig met zijn huidige leven. Zoals hij vertelde werd er in zijn stad nauwelijks over Jodendom gesproken. Op zijn 14e zat hij in een vriendenkring,waarbij zij ontdekten dat zij Joods waren. Zijn reisbeschrijving van bijna 32 uur en het meemaken van zijn eerste zon opkomst in Israël waren ontroerend. De volgende ochtend vroeg uit de veren om mevrouw kolonel Miri Eisen de persvoorlichtster van de premier een boeiend verhaal te horen vertellen over de huidige situatie van het land. Grootste problemen zijn het verschil tussen arm en rijk en religieus en niet religieus. Als eerste project bezochten wij het Wolfson ziekenhuis in Tel Aviv alwaar wij uitleg kregen over het “Save a child”project. Een prachtig project waarbij de doelstelling is om kinderen tot 12 jaar uit de hele wereld met hartproblemen te opereren en weer gezond naar hun vaderland te sturen. De kinderen kwamen uit Congo, Irak, Zanzibar en natuurlijk ook Palestijnse kinderen werden daar geholpen. Ook het tehuis waar de moeders van deze kinderen opgevangen worden en gerund wordt door grotendeels vrijwilligers uit de hele wereld was indrukwekkend. In de middag richting Sederot gereden alwaar wij de Osem fabriek bezochten. De eigenaar Dan Propper gaf ons een goede rondleiding, waarbij hij vertelde dat zijn medewerkers, terwijl zij heftig onder vuur lagen van de Kassam raketten, maar 2,5 % niet op het werk verscheen. In Kibboets Mefalsim de officiële opening meegemaakt van een kinderspeelplaats. De volgende dag waren wij trots op Jaap Meijers want hij stond met een foto op de wip wap in de nieuwe speeltuin in de Jerusalem Post. Op het politiebureau van Sederot waren wij onder de indruk van het aantal raketten wat daar lag. 7000 raketten in 7 jaar geeft een behoorlijke berg schroot te zien. Het werd wat stil in de groep toen er een raket binnen werd gebracht die men net gevonden had.’s Avonds het Ayalim project midden in de Negev bezocht. Dit project is opgezet door en voor jonge studenten die de stad ontvluchten en midden in de woestijn gaan leven. Het eten en het dansen onder de heldere hemel midden in de woestijn was een bijzondere belevenis.
‘s Ochtends vroeg was de minister van welfare Itzhak Herzog onze gast. Hij hield een zeer actueel verhaal op de dag dat president Obama gekozen is als president van Amerika. Er volgde een heftige discussie over de huidige politieke situatie. Wij bezoeken het Beit Chel Avir militaire luchtmacht centrum in Herzlia. Daar geven 3 generaals een zeer inspirerende lezing over de militaire kunde van Israël. Vooral het verhaal over de onbemande satellieten die Israël van informatie voorzien over de buurlanden is indrukwekkend. Er vliegen totaal meer dan 3000 satellieten rond de aarde op 36.000 kilometer hoogte. Tijdens de rit naar Haifa kijk ik met weemoed naar de golfbaan, want het is prachtig weer, maar wij zijn weer op weg naar het volgende project. Het Rambam ziekenhuis in Haifa waar wij ingelicht worden over de trauma afdeling. Men moet een sterke maag hebben op dit alles allemaal te verwerken. Het was ook een bijzondere ervaring om in het opvangcentrum voor Ethiopische kinderen mee te zingen, te trommelen en te voetballen met de jeugd. Op dag 3 zijn wij met een Jeep tour de Golan hoogten ingereden. De heer Koby Marom gaf een goede persoonlijke lezing over zijn ervaringen in de 2e Libanese oorlog. Het was niet prettig maar wel verhelderend om te horen dat er in deze oorlog veel fouten zijn gemaakt. Ook de opmerking dat de jongeren aan beide kanten van de grens niet meer allemaal staan te springen om in het leger te gaan om voor hun zaak te vechten, geeft hoop op wat meer vrede in deze regio. Daarna een sensationele helikopter vlucht gemaakt terug naar Jerusalem. Het is triest maar waar dat alles wat rechts lag, groen is tot Israel behoort en wat links lag, zand en dor is Arabisch is. In Jerusalem bezochten wij een school waar wij kennis namen van het NET@ project. Een prachtig project om vooral de jeugd van allerlei gezindten kennis te laten nemen van computers en het internet. Vooral de opmerking dat de ouders de kinderen steunen om met computers om te gaan gaf hoop, zodat de arme bevolking ook sneller in contact komt met de grote buitenwereld. In de ochtend bezochten wij een centrum voor moeilijk opvoedbare kinderen. Israël heeft dezelfde problemen als de rest van de westerse wereld namelijk het omgaan met kinderen die aan drugs of alcohol verslaafd zijn. In Kiryat Yearim Youth Village pakt men die problemen op een uitstekende wijze op. Men geeft les aan hele kleine groepjes jongeren.’s Avonds een hele aparte ervaring beleefd in het Black Out restaurant in Jaffo. Dit restaurant wordt geleidt door blinde of doofstomme jonge mensen. Het was voor velen een uitdaging om in dit pik donkere restaurant een vorkje te prikken. Natuurlijk onnodig te vermelden dat de helft van de groep zich niet prettig voelde bij het niets kunnen zien tijdens het eten. Hierna volgde een prachtige voorstelling van blinde en doofstomme acteurs in het ‘Na Laga‘at theater. Indrukwekkend hoe deze acteurs hun performance maakten. Op vrijdag naar het vernieuwde en altijd weer indrukwekkende Yad Vashem museum geweest. Ook de bijbehorende speciale dienst maakte veel indruk.
In de middag naar de muur gelopen om ons voor te bereiden op sabbat. Tijdens het diner zaten 2 ambassadeurs aan tafel en de bekende journalist Conny Mus. Vrolijke discussie over het heden, verleden en de toekomst. Na echt sabbat gevierd te hebben was er ’s avonds het afscheid diner. De groep was in een week van reizen, trekken en discussiëren erg naar elkaar toe gegroeid. Er heerste een heerlijke ontspannen sfeer waarbij iedereen zich wel voelde en er veel gelachen werd.
Met een prachtig financieel resultaat en na hartelijke woorden van dank voor de organisatie werd er met weemoed afscheid van elkaar genomen. Dit was met recht een fantastische mission met leuke deelnemers , mooie projecten en een heel gezellige sfeer.
Tekst: Franklin van Blijdesteijn
|
|
